BİR SPERDİ ANADOLU

Bıçak sırtı bir zamandi...

Vatanın ciğerinde yılan dili hançer.

Çanak kırılmış,kale kuşatılmıştı,

Uzun zamandır diş bileyenler köşelerinde,

Sırtını sıvazlıyordu yeleli küheylanlar yerine,

Çelikten zırhlara sarılmış cücelerin

Bir kanadı kırık,mazlum kölelerin,

Tedirgindi yıldızlar top ve gülle sesinden,

Toplar titriyordu mahçup ve derinden,

Kan rengi bir çiçek açıyordu toprakta.

Bıçak sırtı bir zamandı...

Bir sperde buluştu bütün Anadolu.

Kimi köyünden,kimi ilinden koyup yarini

Beşikte bebesini,çileli anasını
Akın akın cepheye koştu.

Kimi mektepli,kimi yoksul bir rençper.

Tekirdağlı Halil,Antepli Hasan,Bayburtlu Ömer

Omuz omuza,sırt sırta

Tek yumruk,tek yürek,tek bir isim oldu.

Kimi Urfa'lı,kimi İstanbul

Kimi Adana'lı,kimi Erzurum

Aydın'lısı,Van'lısı,Trabzon'lusu

Aynı duada,aynı kıblede buluştu.

Bir avuç kuru üzüm,bir kuru ekmeği

Bir yudum suyu paylaştılar kardeşçe

Vatan uğruna,özgürlük uğruna

Namus uğruna vurdu,vuruldu.

Bir rüzgar estiki toprak ürperdi sesinden,

Ekmek yok,mermi yok,ümit tükendi derken,

Anafartalardan bir rüzgar esti bütün cepheye,

"Size taaruzu değil,ölmeyi emrediyorum!"

Duyarda dururmu memedim hiç?

Sel oldu,fırtına oldu,

Bir gül gibi düştü toprağa,

Dayanamadı yıldız,hilale girdi,

Batırdı batan gün,doğuda yaniden doğdu,

Bir karış toprakta kavuştu bütün Anadolu,

Telli duvaklı bir düğün kurdu.